9 Şubat 2015 Pazartesi
tablet ekran tamiri,nden islam bilgisi77
tablet ekran tamiri,nden islam bilgisi77 evet arkladaslar sizler icin tablet ekran tamiri yine paylasımlarını yazmaya devam ederken tablet ekran tamiri diyorki Müslimânlar, ezândan sonra, nemâz kılarlar. Nemâza başlamadan önce, nemâzın îcâb etdirdiği şartlar vardır. Bunlar altıdır. Bunlardan biri bulunmazsa, nemâz sahîh olmaz:
1— Hadesden taharet: Abdesti olmıyanın abdest a’zâlarını güzelce yıkamasıdır. [Yâhud cünüb olanın gusl etmesidir.]
2— Necâsetden tahâret: Bedenini ve elbisesini ve nemâz kıldığı mahalli, görünen maddî pisliklerden temizlemekdir.
3— İstikbâl-i kıble: Kâ’be-i muazzama tarafına dönmekdir.
Setr-i avret: Gerek erkeklerin ve gerekse kadınların nemâz kılarken islâmiyyetin bildirdiği avret yerlerini örtmeleridir. Avret yerlerini, her yerde, her zemân başkalarının yanında, örtmek farzdır, lâzımdır.
5— Vakt: Her milletin ba’zı ibâdetlerinde muayyen vakt olduğu gibi, müslimânların nemâzlarını da, Allahü teâlâ, belli vakt-lere tahsîs etmişdir. Vakti gelmeden çvvel ezân okumak büyük gü-nâhdır ve kılınan nemâz sahîh olmaz.
6— Niyyet: Kılacağı nemâzın ismini ve vaktini bilmek ve herhangi bir dünyevî sebeb ile değil, ancak Allahü teâlânın emri ve rızâsı için olduğunu bilmekdir.
Hıristiyanlar, kiliseye yıkanmadan gitmekdedirler. Pis kokuları ile, birbirlerini râhatsız etmekdedirler. Belli bir cihete dönerek, kalb huzûru ile, Allahü teâlâya ibâdetleri olmadığı için, hep birbirlerine bakmakdadırlar.
Müslimânların, ibâdetler için olan şartlan ile, hıristiyanların ibâdetleri karşılaşdırılırsa, hangisinin dahâ rûhânî ve kulluğa uygun olduğu belli olur.
Şimdi, nemâzın rüknlerinin ne olduğunu beyân edelim:
1 — İftitâh tekbîri: Bir müslimân nemâz kılmağa başlarken, önce, ellerini kaldırıp, Allahü teâlâdan gayrı her şeyi kalbinden çıkararak, kalb huzûru ile, Allahü teâlânın huzûruna çıkdığını hâtırla-yarak (Allahü ekber) der. Bunun ma’nâsı, (Allahü teâlâ, zihne gelen her şeklden ve hayâllerden ve mahlûklara benzemekden uzak ve kâmillikle vasf olunan her şeyden, dahâ büyükdür) demekdir.
ber efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, Eshâb-ı kirâmı “aley-himürrıdvân” kendisi gelince ayağa kalkmakdan nehy buyur-muşdu. Onun Eshâbı arasında, kendisine tahsîs edilmiş her hangi bir oturma yeri, taht, sedr gibi birşeyi de yokdu. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, Eshâb-ı kiramın yanına geldiği zemân, boş olan münâsib bir yere otururdu. Kendisini tanımayanlardan o meclise gelenler, kendisini bilemez (Resûlullah kimdir?) diye sorarlardı. Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem”, böyle hareket edince, diğer âciz insanların ne yapması lâzım olduğu düşünülmelidir.
6 — Kaidede teşehhüd mikdârı oturmak: Başını ikinci secdeden kaldırınca, iki diz üzerine oturup, tehiyyât okumakdır. Tehiy-yâtın ma’nâsı: (Yapılan bütün ta’zîmler, hürmetler ve ibâdetler Al-lahü teâlâya mahsûsdur ve ey Nebfy-yi zîşân, selâmet ve Allahın rahmeti ve bereketi senin üzerine olsun. Selâmet bizim üzerimize ve bütün sâlih kulların üzerine olsun. Ben şehâdet ederim ki, Allahü teâlâdan başka, kendisine ibâdet edilip, tapınılacak ilah yokdur ve Muhammed aleyhisselâm Allahü teâlânın kulu ve re-sûlüdür.) İşte, müslimânların günde beş def’a edâ etmekle mükellef oldukları, farz nemâzların, altı rüknü, temel direği bunlardır. Adem aleyhisselâmdan beri, her Peygamberin ümmetine günde bir vakt nemâz kılmak emr olunmuş idi. Nemâzın en kâmil şekli, ancak âhir zemân Peygamberine emr ve ihsân buyurulmuşdur.
Nemâzın rüknleri olan bu amellerde, Allahü teâlânın ülûhiy-yetine ve ta’zîme noksanlık olacak bir şey var mıdır? Ne garîbdir ki, islâmiyyetde, rüknleri ve şartları açıkça bildirilen ibâdetlerin, rûhânî olmadığını iddiâ eden protestanların, vaftiz, kurban (işâ-i rabbânî) ve İncil kırâetinden başka ibâdetleri yokdur. Müsli-mânların nemâzı rûhânî değilmiş de, hıristiyanların bu ibâdetleri rûhânî imiş (!).
(Menâkıb-i çihâr<i yâr-ı güzîn)de, Alî “radıyallahü teâlâ anh”ın doksanüçüncü menkıbesinde diyor ki, imâm-ı Alî “radıyallahü anh” nemâza durunca, etrâfında yapılanlardan hiç haberi olmazdı. Bir cengde, mubârek ayağına ok girdi. Kemiğe saplandı. Cerrâlî bunu çıkarırken ağrısına dayanamazsın. Önce, münevvim ya’nî uyuşdurucu ilâç verip uyutacağım dedi. İlâca lüzûm yok. Ne-mâzımı kılarken çıkar buyurdu. Nemâzda iken mubârek ayağını yarıp, demiri kemikden çıkardı ve yarayı sardı. Nemâz bitince, çıkardın mı dedi. Evet deyince, Allah hakkı için, hiç acı duymadım buyurdu. Sâlih müslimânların nemâzlarının böyle olduğunu bildiren çok hadîs-i şerîf vardır.
Hıristiyanların ibâdetlerini de kısaca inceleyelim:
1— Vaftiz; [Hıristiyan ibâdetlerinin ya’nî Sakramentlerin birincisidir. Hıristiyanlar, vaftîzin îsâ aleyhisselâm tarafından konulduğuna inanırlar.] îsâ aleyhisselâm ömrü boyunca kimseyi vaftîz etmedi. Vaftîz yapınız diye bir emr de etmedi. [Hıristiyan olmak için ve bir kiliseden diğerine geçmek için, vaftîz yapılmasının şart olduğuna inanan hıristiyanlar, vaftîzi. Baba, oğlu, rûh-ül-kuds adına yaparlar. Hıristiyanlara göre vaftîz, îsâ aleyhisse-lâmın ma’nevî vücûdu, ya’nî ilahlığı ile maddî vücûdunun birleşmesi ve rûh-ül-kuds ile yeniden doğuşdur. Aslî günâh dedikleri, tâ Âdem aleyhisselâmdan geldiğine inandıkları suçun, vaftîzle afv edileceğine inanırlar. Vaftîz kilisede yapılır. Kiliseler arasında vaftîzin yapılışı birbirinden farklıdır. Ba’zıları kudsiyyetine inanılan bir suya daldırarak, ba’zıları su serperek, ba’zıları da, başına su dökmek sûretiyle vaftîz yaparlar. Vaftîz yapılacak kimsenin yaşı da kiliseler arasında değişikdir. Hıristiyanlar vaftîz yapılmadan ölenin günâhkâr olarak öldüğüne inanırlar.] Burada, rûhâniy-yete âid hiç bir şey yokdur.
2— Kurban: (İşâ-i rabbânî veyâ Evharistiya): Bunun tafsilâtını yukarıda zikr etmişdik. [İncîle göre, îsâ aleyhisselâm, Havâ-rîleri ile birlikde yidiği son akşam yemeğinde ekmeği parçalayıp, alın yiyin, bu benim etimdir diyerek, havârîlere verdi. Bir kâse içindeki şerâbı uzatıp, alın içiniz, bu benim kanimdir diyerek onlara içirdi. Pavlos bunu te’vîl etdi. Kilise ise, onu âyin hâline getirdi. Önce senede bir def’a yapılırken, sonradan her hafta yapılmağa başlandı. Papazlara sorarız, şerâb içmek, şerâblı ekmek yimek ibâdet olur mu? Böyle, ibâdet olarak yapılan bir işin rûhâ-niyyet neresindedir?]
İncil Okumak: Papaz İncîlden bir parça okumakda, hâzır olanlar da, bunu anlamadan dmlemekdedirler. Bu da rûhânî olamaz. Çünki bugünkü İncîller, îsâ aleyhisselâma semâdan gönderilen mukaddes kitâb olmayıp, insan sözleridir.
Hıristiyanlar, müslimânların hac farizasını yapmalarına da i’tirâz ederek, (Bu, yehûdîlerin senede üç def% Kudüs-i şerîfde bulunan Beyt-i mukaddesi ziyâret etmek âdetlerine benzemek-dedir. Çünki, Allahü teâlâ, o makâm-ı mukaddesde tecellî buyuracağım va ’d etmişdi. Fekat sonradan yehûdîler, yapdıklan cinâ-yetlerden dolayı, Allahü teâlânın gadabına uğradılar. Hükümetleri yok oldu, düşmanlan gelerek, Beyt-i mukaddesi yıkdılar. Allahü teâlâ, Beyt-i Mukaddesin yerine, îsâ Mesîhin cesedini kendisine beytullah [Allahın evi] tahsîs etdi. Kullarına îsâ Mesî-hi bu sebeble gönderdi. Ona inanmış olanları da, rûh-ül-kuds ile teyîd ederek
aynı elbiseler içerisinde, beğ ve köle farksız, başı açık, ayağı çıplak (çorapsız) giderler.
[Haccı ihrâm içinde yapmak farz olup, ihram ile yapılmazsa hac sahîh olmaz. (İhram) peştemal gibi, iki beyâz bez olup, biri belden aşağı sarılır, diğeri de omuza sarılır. İple bağlanmaz ve düğümlenmez. İhrâm giyen kimseye, ba’zı işleri yapmak harâm olur. Bunun tafsilâtı, fıkh ve ilmihâl kitâblarında yazılıdır.]
2_ Tavâf; Tavâf, İbrâhîm ve İsmâ’îl aleyhimesselâmın sünnet-i şerîfeleri üzere, Kâ’be-i muazzamanın etrâfında yedi def’a dönmekdir. [Tavâf, Mescid-i harâm içerisinde yapıhr. Tavafa niyyet etmek de, ayrıca farzdır. Farz olan tavâfa, (tavâf-ı ziyaret) denir. Tavâfa, (Hacer-ül-esved) taşından başlamak da sünnet-dir.j Tavâf ederken, Allahü teâlânın ve Onun Resûlünün öğret-dikleri düâları okumak lâzımdır. Okunan düâların ma nâ-i şerifleri, Allahü teâlâyı en güzel şeklde ta’zim ederek. Ondan rahmetini istemekdir.
3— Arafatda vakfeye durmak: Büyük küçük, zengin fakir bütün müslimânlar, üzerlerinde sâdece ihrâm olduğu hâlde, mahşer ehline benzer bir şeklde, arefe günü ya’ni Zilhicce ayının dokuzuncu günü, öğle nemâzınm vakti başladıkdan, ertesi gün fecr vaktine kadar, arafat meydânında bulunur ve rahmân olan Allahü te-âlâdan afv ve mağfiret isterler. [Bundan birgün evvel veyâ sonra Arafât meydânında bulunan kimsenin haccı sahih olmaz]. Burada, yüz binlerce müslimân, hep bir ağızdan telbiyeyi arabi olarak okurlar. Telbiyenin ma’nâsı, (Buyur emret, ey varlığı ınutlak lâzım olan Allahım, emrine hâzırım ve irâde-i ilâhiyyene itâat ederim. Senin benzerin ve ortağın yokdur) demekdir.
Haccın ma’nevi cihetine gelince, erbâbı olanlar, haccın âdâbı ve farzları için, nice ma’nâlar beyân etmişlerdir. Geçmiş dinlerde, Allahü teâlâya yaklaşmak için, insanlardan uzaklaşıp, dağlarda yalnız başına yaşanılırdı. Allahü teâlâ, ümmet-i Muhammede, bu rûhbânhğı emr etmeyip, onun yerine haccı emr etmişdir. Hac yapan kimsenin zihni, ticâret gibi dünyâ meşgalelerinden uzak olup, sâdece Allahü teâlâyı düşünmekdedir. Müslimânlar, riyâ ve gösterişden uzak, ailesinden ve vatanından çıkarak, bu vâdîye ve bu sahrâya düşünce, dünyâdan çıkıp, mahşer yerini ve kıyamet hâllerini hâtırlar. Elbiselerinden soyunup, beyâz ihrâma girince, kefenleri ile, Allahü teâlânın huzûruna gitdiklerini düşünürler. (Lebbeyk) ya’nî buyur Allahım buyur, emrine hâzınm derken, dü-âsmın kabûlü ile kabûl edilmemesi korkusu içerisinde, Allahü te-âlâdan rahmetini ve mağfiretini istemekdedirler. Allahü teâlânın nzâsını gözetip, Onun rızâsı için Beytullahı ziyâret etdiklerinden, Onun azâbından emindirler. Hacer-ül-esvede yüz ve el sürerek öpüp, ziyâret etdikleri zemân, Allahü teâlâya dâimâ itâat etmek üzere biat etdikleri ve bu bıatlarına, ahde vefâ göstereceklerine kendi kendilerine söz verirler. (Kâ’be-i muazzamanın örtüsüne ya-pışdıkları zemân, bir mücrimin velî-ni’metine), bir âşıkın ma’şûku-na sığındığını düşünürler. Bütün bunlar, haccın edeblerindendir.
Hıristiyanların, (Bs zı hacılsnn memleketi yakın, ba’zılarınm uzak olduğu için, bütün ümmet-i Muhammede hac teklifi, Allahü teâlânın adâletine uygun değildir) i’tirâzkâr sözleri de, aslâ doğru olamaz. Çünki, îsâ aleyhisselâmın, (Ebedî hayâta götüren kapı gâyet dar olup. Cehenneme götüren yol ise genişdir) buyurmuş olduğu Matta İncilinde yazılıdır. Bunun ma’nâsı. Cennete götürecek olan amel, nefse gâyet zor gelir. Cehenneme götüren amel ise, nefse gâyet tatlı gelir demekdir. Peygamberimiz “sallal-lahü aleyhi ve sellem”, (Amellerin en efdaii, nefse en zor gelenidir) buyurmuşdur. Meşakkat, zorluk artdıkca, ecr ve mükâfât çok olacağından, uzak yerlerden giden hâcıların ecr ve mükâfât-ları da çok olur. Bu ise, adâletsizlik değil, adâletin ve merhametin tam kendisidir. İslam dîninde, insanın yapamıyacağı birşey aslâ emr edilmemişdir. Kendilerine hac farz olmıyanlar, hacca gitmedikleri için, mes’ûl olmazlar. (Ameller niyyetlere göredir) ve (Mü’minin niyyeti, amelinden hayriidır) hadîs i şerifleri mucibince, hac yapmağı arzû edip de, hac yapmak imkânını bulamıyan-1ar, niyyetlerine göre ecr ve mükâfâta kavuşurlar.tablet ekran tamiri sizler icin sundu.
tablet ekran tamiri, tablet ekranı tamiri,
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder