replika telefonlar ve insan ile mahser34 bugün replika telefonlar sizlere mahser icin replika telefonlar diyorki üizden ilk durağı yine Bennington oldu ve mağazaya girerek er-lundan aldığı kıyafetleri üzerindekilerle değiştirdi. Ayrıca yedekçoraplar ve iç çamaşırlar da aldı. Bir çift yeni çizme bile buldu.I''’plıgli aynadan, arkasındaki bomboş mağazayı ve kaldırıma bıraktığı görebiliyordu.'İyioldu.” diye mırıldandı. “Kaliteli malzeme.” Ancak giyim zevkini Lfedebilecek kimse yoktu. Mağazadan ayrılıp Harley’i çalıştırdı. Aslında hırdavatçıya uğrayıp l^jtıirçadır ve uyku tulumu alsa iyi olurdu, ama o an tek istediği, Ben-Iotondan uzaklaşmaktı. Daha sonra bir başka kasabada durabilirdi.; Harley ile kasabadan çıkarken ilerlediği hafif yokuşun ötesine baktı.
Ijgıikilometre tabelasını görebiliyor, ama çadırı kurdukları yeri göremi-y^.En iyisi buydu belki de. Böyle...
^ Bakışlarını tekrar yola çevirince gözleri korkuyla açıldı. Arkasına at ş|orku takılı bir International-Harvester, bir arabaya çarpmamak için manevra yapmış ve römork devrilmişti. Nereye gittiğine bakmadığı IjıHarley ile doğruca römorka ilerlemekteydi.
I Sertçe sağa kırdı, yeni çizmesinin topuğu yere sürttü. Neredeyse kur-Ltııdu, ama motosikletin sol ayak dayanağı römorkun arka tamponuna Ijilınca Larry üzerinden fırlayıverdi ve yolun kenarına sertçe düştü. Har-ItMsüre sonra hareketsiz kaldı.
Nyi misin?” diye sordu yüksek sesle. Tanrıya şükür ki replika telefonlar sadece otuz toetre civarında bir hızla ilerliyordu. Neyse ki Rita yanında yoktu, ol-likazaonu çılgına çevirebilirdi. Elbette Rita yanında olsaydı Larry çıbakmak yerine dikkatle yolda ilerliyor olurdu.
I' iyiyim,” diye cevapladı kendi sorusunu, ama hâlâ emin değildi.
^upoturdu. Sessizlik, bazen yaptığı gibi üzerine çöküverdi... O ka-Ifsessizdi ki insanın aklım kaçırması işten değildi. Rita’nm zırlaması panona iyi gelebilirdi. Her şey bir anda netleşti ve Larry bayılaca-pnnederek dehşete kapıldı. Yaralandım, birazdan anlayacağım, şok % fark edeceğim, o zaman hissedeceğim, bir yerim kesildi veya bir ''^duracak?
Ire kendini şöyle bir yokladı ve ciddi
I• lar vardı. Yeni pantolonunun di-
Stephen King
zi parçalanmış ve dizinin derisi de sıyrılmıştı. Ufak tefek yaralar dışı^^j^ gayet iyiydi, sorun yoktu.
Asıl sorun başkaydı ve o da bunun farkındaydı. Düştüğünde başm, vurup kafatasını çatlatabilir ve ölene dek güneş altında yatabilirdi. Yada malum merhum arkadaşı gibi kendi kusmuğunda boğulabilirdi.
Sarsakça Harley’e doğru yürüdü ve yerden kaldırdı. Herhangi bir hasar görünmüyordu, ama değişmiş gibiydi. Daha önce sadece bir ulaşım aracıydı. Hem onu istediği yere götürmek hem de kendisini James Dean veya Helis Angels on Wheels\ok\ Jack Nicholson gibi hissetmesine sebep olmak gibi amaçlara hizmet eden şık bir araçtı. Ama şimdi parlak metal akşamı ona, onu iki tekerlekli canavara binecek kadar erkek olup olmadığını sorarak çağıran bir gösteri çığırtkanı gibi sırıtıyordu adeta.
Motosiklet üçüncü denemede çalıştı ve Larry neredeyse yürüyüş hızında ilerleyerek Bennington’dan çıktı. Kollarının soğuk terle nemlendiğini hissetti. Daha önce bir başka insan görmek için hiç bu kadar şiddetli bir istek duymamıştı.
Ama o gün görmedi.
Öğleden sonra kendini zorlayarak süratini biraz artırdı, ama hız gös tergesinin ibresi otuz kilometreyi hiç geçmedi. Yol açık ve boş öldüğünde önünü net bir şekilde görebildiğinde bile hızlanmadı.
Wilmington’un dışında, spor malzemeleri ve bisikletler satan bir m gaza vardı. Larry, orada durarak bir uyku tulumu, kalın eldivenler vet kask aldı. Kaska rağmen en fazla kırk kilometre hızla ilerlemeyi sürdürc İlerisini göremediği kör virajlarda neredeyse yürüyecek kadar yavaşlıy du. Gözünün önüne sürekli yol kenarında kanlar içinde tek başına ya hali geliyordu.
Harley’in hararet ışığı saat beşte. Brallleboro'ya yaklaşırken yaı Larry motosikleti birbirine karışan rahatlama ve tiksinti hisleriyle ker
bari,” dedi. “Alet seksen kilometre hızla ilerleyecel A herif!”
erde bırakıp, yürüyerek kasabaya gitti. Ger
gece Braltleboro Belediyesi’nin önünde, bandoya ayrılan koru-uyudu. Hava kararır kararmaz yattı ve hemen uykuya daldı.
_jo,ıra bir ses duyup irkilerek uyandı. Saatine baktı. İnce radyum liiri yirmi geçtiğini gösteriyordu. Vücut ısısıyla ılıklaşan küçük /jj^leyerek geniş bölmede tek dirseği üzerinde doğruldu ve gözlerini dikti. Çadır ne güzel bir sığınaktı!
' gir ses olduysa bile artık yoktu; ağustosböcekleri bile susmuştu. Bu .g,muydu? Olabilir miydi?
' 'Orada biri mi var?” diye seslendi ve kendi sesi onu ürküttü. El yor-tüfeğ'ui aradı ve panik dolu bir an bulamadı. Bulduğu andaysa ^ran simidine yapışan, boğulmakta olan bir adam gibi tetiği çekiver-gjaniydi kapalı olmasa ateşleyecekti. Muhtemelen kendini vuracaktı.
Sessizliğin içinde bir şey vardı, bundan emindi. Belki biri, belki de ,j(iehlikeli bir hayvandı. Bir insan da tehlike arz edebilirdi elbette. Ca-^jriellalını defalarca bıçaklayan kişi veya yanındaki kadından istifade jljilmek için ona bir milyon dolar öneren John Bearsford Tipton gibi. "Kimsiniz?”
Sırt çantasında bir el feneri vardı ama, onu arayabilmek için tüfeği ,3hnası gerekiyor ve bunu göze alamıyordu. Hem görmeyi gerçekten is-^tınuydu bakalım?
Böylece bir hareket veya onu uyandıran sesin (bir ses miydi gerçek-î'voksarüya mı görmüştü?) tekrarlanmasını bekleyerek oturdu. Bir sü-ırabaşi önüne düştü ve uyuklamaya başladı.
Aniden olduğu yerde dikleşti. Gözleri iri iri açılmış, etleri kemikle-;i)ğruçekilmişti. Şimdi bir ses olmuştu ve gökyüzünde bulutlar olma-neredeyse dolunay olan ayın ışığı ona...
Ama görmek istemiyordu. Hayır, kesinlikle istemiyordu. Yine de ik Olurdu, başını hafifçe yana eğdi ve Braltleboro, Vermont'un ana-lininkaldırımı üzerinde batıya doğru ilerleyerek uzaklaşan çizmele-I A-nnın kaldırıma çarparken çıkardığı sesler yok olana dek
"uı bileklerine düşürerek aniden ayağa kalkar istek duydu: Her kimsen geri gell Umu-Kişi’ye böyle açık çek sunmayı gerçek-
Stephen King
ren istiyor muydu? Bando bölmesi, sesini yükseltecek, seslenişini -yakarışım- duyuracaktı. Peki o çizme sesleri gerçekten döner ve ağusto.sböcekle-rinin bile ötmediği karanlıkta giderek yükselerek yaklaşırsa ne olacaktı?
Kalkmak yerine uzandı ve tüfeği sıkıca kavrayarak cenin pozisyonunda yattı. Bu gece tekrar uyuyatnayacağım, diye düşündü, ama üç dakika sonra uyumuştu bile. Ertesi sabah, gece yaşadıklarının bir rüyadan ibaret olduğuna inanarak uyandı.
Stuart Rednıan, Larry Undervvood sadece bir eyalet ötede 4 Temmuz kutlamaları yaparken yol kenarındaki büyükçe kayaya oturmuş, öğle yemeğini yiyordu. Yaklaşan motor seslerini duydu. Kutuda kalan birayı bir yudumda bitirdi ve Ritz krakerlerinin bulunduğu silindir kutunun kapağım dikkatle kapadı. Tüfeği, hemen yanında kayaya dayanmış halde duruyordu. Alıp emniyetini açtı ve biraz daha yakınına koydu. Seslere bakılırsa küçük motosikletler yaklaşıyordu. İki yüz ellilik olabilirler miydi? Bu yoğun sessizlikte ne kadar mesafede olduklarını kestirebilmek mümkün değildi. Belki on beş kilometre, ama sadece belki. İstediği takdirde biraz daha yemesi için bolca vakti vardı, ama istemiyordu. Güneşli, ılık bir gündü ve başkalarını görme fikri hoştu. Glen Bateman’m Woodsville'deki evinden ayrıldığından beri insan yüzü görmemişti. Tüfeğe gözucuyla tekrar baktı. Emniyeti açmasının sebebi, yaklaşanların Elder gibi insanlar olabileceği ihtimalinin olmasıydı. Tüfeği tekrar bırakmasının sebebiyse Bateman gibi insanlar olduklarını umut etmesiydi, ama geleceğe dair onur kadar karamsar olmamalarını tercih ederdi. Toplumlar tekrar ortaya çıka ' f/k. dcmi.şti Bateman. Reform kelimesini kullanmadım, dikkatim çekerim hilyük bir tanım hatası olurdu. İnsan ırkındaki reformun miktaı izden de çok değerli.
■nan toplumun tekrar varoluşunun bir parçası olmak islt ' Mi üyüşlere çıkmak, resim yapmak, bahçesiyle ilgileı..replika telefonlar sundu yarın devam edecek.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder