14 Temmuz 2015 Salı

replika telefonlar ve insan ile mahser23

 replika telefon


replika telefonlar ve insan ile mahser23 replika telefonlar sizlere en güzel yazıları yazan replika telefonlar diyorki Etrafına bakındı. Bodrum kalı, bir oyun odası haline getirilmişti. Babasının daima hayalini kurduğu ama hiçbir zaman gerçekleştiremediği tirşeydi ve hatırlayınca Fran'in içi burkuldu. Duvarlar yumrulu çamdandı ve dört hoparlör, içine monte edilmişti, İçi yap boz bulmaca ve kitaplarla dolu büyük bir kulu, bir elektrikli tren seti, bir de yarı.ş arabası .seti vardı. Odanın birköşe.sinde, Harold'ın replika telefonlar üzerine bir kola kasası koyduğu bir hokey masası vardı. Odanın çocuklara ait olduğu belliydi. Bir duvar, posterlerle Itap/ıydı. En büyüğünde George Bush ellerini kaldırarak Harlem’de bir kiliseden çıkıyordu. Suratında geniş bir gülümseme vardı. Posterde kocaman kırmızı harflerle şu yazı vardı: ROCK AND ROLL KRALINA ÇAMUR .ATAMAZSINIZ!Birdenbire kendini çok uzun zamandır olmadığı kadar üzgün hissetti.
Son zamanlarda şok, korku, dehşet ve tüm duyularını uyuşturan yoğun bir keder hissetmişti, ama böyle bir üzüntüyü his.setmeyeli çok olmuştu. Ozün-liinün ardından Ogunquit’e, okyanusa. Maine'in tepelerine ve ağaçlanna duyduğu hasret içine çörekleniverdi. Hiçbir sebep olmaksızın aklına Ogun-ıjuiıhalk plajının otopark görevlisi Gus geldi ve kalbinin bir an kayıp hissi le iiziintüyle patlayacağını sandı. Ülkeyi ikiye bölen bu dağlarda ve ova-lardane işi vardı? Burası onun yuvası değildi. O buraya ait değildi.
Boğazından bir hıçkırık yükseldi. Öylesine yalnız ve kederli bir sesli ki Ogün ikinci kez elleriyle ağzını kapadı. O günler artık geride kaldı frannie. Böyle büyük bir şok hemen atlatılanla:. Zaman gerek. Ağlamak istiyorsan, sonraya htrak, Harold'ın bodrumu hunim yeri değil. Önce kabına haktlacak işler var.
Poslerin önünden geçerek merdivenlere yöneldi. George Bush'un üman, mütemadiyen ne,^eli yüzünün önünden geçerken dudakları act bir lebessümJe kıvrıldı. Üzeri çamıııiandı, orası kesin, diye düşündü.
Bodrumla evin geri kalanı arasındaki kapıya vardığında kilitli olduğundan neredey.se emindi, ama yine de yokladı ve kapı hemen açıhvcrdi. Mulfak temiz ve düzenliydi. Öğle yemeği bulaşıkları yıkanmış, kurumaya iıırakiimıştı. Küçük Coleman gazlı ocak tertemiz silinmişti... ama kı
çamaşırların altına bıraktığım hatırladı. Ön taraftan gnrijl/mt/itou-) değildi. Ama Harold’ın ziyaretçisi arka kapıyı denemeye ycllcı.ify:
Kapının tokmağı sabırsız yarım daireler halinde sağa
Her kimse umarım kilitler konusunda benden daha lyı deiıidır^. düşündü Frannie. Sonra içinden aniden yükselen çılgınca gülme
ve gozumj ijçiannda bembe \'esp3 motosiklete fal saçiannı toplat Larry'yle bir! Nadine moros frm denn bir iç < jinnda bekleyen, tir kahayı serbest bıralcı ; Beş dakika son £İu\ann dibine çekti/ Jişan çıktj. Çıkîıktar rm. Sandalye eski yer, eonezdi... zaten kola sa h 2örünü\ordu.
Pencerey i kapatıp den kendini hâlâ güçsı 2/ından pantolonum ku zmijğınde aitınj tutmayı HarokTın evinin aı oklugunca suratlı bir şeki İçerisi son derece se Gün/ü|ünü açıp çık (Muguım düşündü.
s.ııır^ıki lıaa-koti (lü^tinmcdcn yapılmış bir lıureketli On kapıya lıKiu '<■' piviinii camın kenarındaki dar çatlağa dayadı. U/ıın, üiyah ^.nl.ınnda hcnıbcvaz bir ıııtam olan bir kadın gördiı. Kaldırıma bıraklıgı \y>p;ı ıııı'io.'.ikleie bindi, .ktolonınu çalıjiırdıklan sonra bayını geriye ata-r.ık .siH'lannı topladı.
i.ıirry'y/c birlikle f;elcn Cross adındaki kadın! Harold'ı tanıyor m/ı’ Niidine nıolo.sikleli vite.se laktı ve kua sure sonra gıızden kayboldu. İnin derin bir iç geçirdi ve bacakları pelteye döndü. Yüzeyin heınen jllında bekleyen, titrek ve rahallamayia dolu olacağını tahmin etliği kah-k.ı/uM serbe.si bıraktı, ama gülmek yerine çd/yaylarına boğuldu,
Heş dakika .sonra sinirleri evi daha fazla aramayı kaklıramaz halde. Juvarın dibine çektiği hasır sandalyeye basarak bodrum penteresinden ılıyın çıktı. Çıktıktan .sonra sandalyyı şüphe çe.kıncyeeek bir mesafeye İlli, Sandalye eski yerinde değildi, ama insanlar b»>yle şeylere pek dikkat fimczdi... zaten kola saklamak hariç HanM bodrumu pek kullanmıyor gi-iıi guriinüyordıı.
Pencereyi kapatıp bisikletine atladı. Duyduğu yoğun dehşet yıi/iirt-dffl kendini hâlâ güçsüz hissediyor ve midesi hatifçe bulanıyordu. En j/ından pantolomım kuruyor, diye düşündü Bir daha hırsız gibi bir esc şmJiğinde allım rııinıuyı bil. l'rances Rebecca
l/aroldin evinin arka balıçesinden çıkıt ve Anıphc>e’dan mümkün olduğunca süratli bir şekilde u/aklaşiı. On beş dakika sonm eve gelmişti İçerisi son tlcrcce sessizdi.
(iunHiğünü açıp çikolaıalı parmak izine haklı \e Sıu’nun nerede olduğunu clüşüiKİii.
Abagail Ananın ortadan kaybolmasıyla perişan olan J^a| Deresinden su getiren bir gruba yardım etmekten dönen Har % saat önce karşılaşmıştı. Ralph, anlatacak hüzünlü bir hikâyesi V si dinlemeye ve teselli etmeye hazır olan... ve karşılığında hiç5^''SÎ temiyormuş gibi görünen Harold’dan hoşlanıyordu. Ralph
jj ve gözleri hii inekler gibi-”
Ana’nın ortadan kayboluşunu anlatmış, onun için duyduğu e h-
bahsetmişti. O gece dönmeyecek olursa karanlıkta düşüp bi
bahsetmişti. O gece dönmeyecek bilir vep kalp krizi geçirip ölebilirdi.
•‘Ayrıca biliyorsun neredeyse her gün öğleden sonra yağmur replika telefonlar dedi Ralph. Stu fincanına kahve doldururken. “Islanırsa kesin üşütü; ra da zatürree olması işten değil.”
“Ne yapabiliriz?” diye sordu Stu, onlara. “İstemiyorsa onu mesi için zorlayamayız.”
“Orası öyle,” dedi Ralph. “Ama Harold’ın çok iyi bir fikri var" Stu’nun bakışları Harold’a döndü. “Nasılsın Harold?”
“Gayet iyiyim. Ya sen?”
“İyiyim.”
“Ya Fran? Ona iyi bakıyor musun?” Harold’ın gözleri onunkileri^ bir an bile ayrılmamıştı ve içlerinde hâlâ o belli belirsiz neşe pırıltısı ama Stu bir an için Harold’ın gözlerinin eskiden yaşadığı yerdeki Bıjl{. man Madeni’nin suyunun yüzeyindeki gün ışığı yansımasını andırdış® düşündü. Su çok güzel görünürdü, ama güneşin asla ulaşamadığı kaplan derinliklere inerdi ve geçen yıllar boyunca dört küçük çocuk oradaKnı. tını kaybetmişti.
“Elimden geleni yapıyorum. Aklından geçen şu fikir neymiş Harokf" "Bak, Nick’i anlıyorum. Glen’i de öyle. Özgür Bölge’nin Abajaıl Ana'yı teokratik bir sembol olarak gördüğünü düşünüyorlar... veçokıa kındagail Ana’yı ko
ve acılar içinde ba,
Ralph olduğu çok iyi anlıyordu. , kındaki duygularım hissetmişti.
“Her neyse.” d Harold canlı bir sesi değiştiremeyiz..." “Değiştirmek is “Elbette!” dedi I dalga aracılığıyla da ı günü Boulder’ın batış nıazsak telsizler aracıl Stu başını salliyo Lıtişordu. Kutsal inekl kadını tek başına böyle ilgisi yoktu.
“Tanrı ile yapıtmi} tnr anUynanın <Kmv . ı tembolU diyebilirim,” dc-(iı leyiirlcn hafifçe perdcler>dı. "A>ar R, m vc>a HmdiMan'dafci kutsal
I,Kiler gibi."
Sıu bunun ü/crınc bira/ vınırlendı c>' ? çok iyi. Şu inekler... cadde-(erdc yürümelerine gd/yumuyorlar ve trafik vıkıt.>ordc|il mi? Canlarının istediği yere girip çıkıyorlar, hatta isterJerve te.hrı terk edip gidiyorlar.”
"Evet.” dedi. “Ama o ınckIcrm ço^u ha.«a S«u. Hepsi açlık »ınınnda lajıyor. Bazıları veremli. Bunun tek vebet: bir sembol olukları, insanlar Tanrı nın onları gözetip koruyacağına ııt ur. Tıpkı buradakilerin O’nun .Abagail Ana’yı koruyacağına inanması gibi. Ama zavallı bir ineğin hasta ve acılar içinde bayıboy dolayması.'" liz y»!-- in hır Tanrı, hana ters."
Ralph olduğu yerde hu/ursuzc- kıpırdandı. .Sıu. onun ne hissettiğini çok iyi anlıyordu. Aynı hivsi İcndiM rle paylaşıyor ve .Abagail Ana haklındaki duygularını ölçme fırsatı bul-y'-riu M d m küfre yaklaytığmı hissetmişti.
“Her neyse," dedi Hîrv. islarTdakı kutsal ineklen bir kenara bırakan Harold canlı bir sesle. "İnsanlarıni A-’'ia ya yönelik ciüştincelcrinî
degişiiremeyiz...’'
“Değiştirmek istemeyiz  diye ekledi Ralph çabucak.
“Elbelte!” dedi Harold, “Ne ele olsa hepimizi o replika telefonlar hır araya ceiirdi. Ktsa daiga aracılığıyla da değil, benim fikrim, tnoto>ıkletknmi/< allayıp bu-fiinü Boulder’ın batısını l;ı-‘l:gcyimyek, Btrhınmizdcn uzakla.ş-
raazsak telsizler aracılığıyla lı tbcrleşehılinz ”
Slu başını sallıyordu, Z ilen o da başından beri böyle hır şey yapmak isliyordu, Kulsal inekler olsun olınasın, Tann olsun olmasın ihıiv'itr bir kadını lek başına böyle bir lehlikeyc atmak doğru değılstı. Bumın dinle bir iiğisi yoklu.
"Ve onu bulursak,' diye devanı elli Harokl. "İslediği Inr şey c^up ol-nuıdığını sorabilin/.
Iriıiııc alaıııiKİa paık elıiiişlı, l'ikııik ına.salarmdan birine oiurrn l)iıka(,' Sinil Jıın yiyordu. Iloııda’nın i>idonuııda asılı olanie/
ı,ılniılada luni'jik Kalplı Ureniııcr'm kcsiniili .sesi yükseldi. Tele ’ * ıııctı/ılı la/la ıı/ıııı def ildi ve Kalplı b’lagstalT Dagı’nda bir yerdeydi
"... Silinişe Amlıleairı... iiörünürde yok... fırlına var." Aidnıdaiı Sln'ıııın sesi daha {^ür bir şekilde yük.seldi. Harold
l(imlııfıı yelden sadece allı kiloıııelre uzakla olan Chautauqua Parkı'nj^ dı, lekıar el Kalplı.
Kalplı avazı (,ıklıf ı kadar bağırdı. Beynindeki bir damarı paıiatı^^ i şaşımtıııak perekiıdi. (idııd ne ımılıieşem bir olayla bitirirlerdi ama.'' bir yerde ondan iz yok! I lava kararmadan geri dönüyorum! Tamam!'
"'laıııanı," dedi Slu cesareli kırılmış gibi bir .ses tonuyla. "Or^jj mısın Harold?" Sliııı Jim yüzünden yağlanan ellerini kot pantolonunas^. ' ten Harold yerinden kalktı, "i larold? I larold Lauder! Duyuyor musun!' ' Harold oılaparnıağmı -Ogunc|uil Lisesi'ndeki öküzlerin tabimi ' sikme parmağını telsize doğru kaldırdı; .sonra konuşma mandalınahs- ! lırarak nazik, ama lanı uygun ölçüde hayal kırıklığı barındıran bir.ı;slıi. "huradaynn,"dedi. "Hendekle bir şey gördüğümü .sanıp biraz uzaklapı;. tim. Sadece eski biı çekelmiş, ramam."
"Pekııh'ı. (’haııiaıupıa’ya gelsenc Harold. Ralph'i burada birlikte bekleriz."
I'.ırıir vermeye baydıyorsmı değil mi. göl heril? Sana verecekbiije-yim var. liekle.replika telefonlar haırladı ve sundu..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder